Wszystko, co jemy i pijemy w efekcie miesza się razem w przewodzie pokarmowym tworząc tak zwany „bolus pokarmowy". To z niego wchłaniane są wszystkie makro i mikro składniki (lub: składniki odżywcze, mineralne i witaminy), które są transportowane do krwi, a następnie do organów i komórek.

Narządem, który między innymi zarządza składem krwi oraz gospodarką wodno-elektrolitową są właśnie nerki. Produkują one mocz w celu pozbycia się nadmiaru niektórych substancji oraz wody. Jedną z głównych funkcji nerek jest możliwość utrzymania wyrównanego bilansu wody i składników mineralnych niezależnie od ich pochodzenia. Wykształcenie tej funkcji nerek u ludzi i zwierząt lądowych było konieczne do przystosowania się do życia na lądzie gdzie przyjmowanie elektrolitów i wody nie zawsze idzie ze sobą w parze. Przykładowo - picie dużej ilości wody sprawia, że wydalamy więcej rozcieńczonego moczu, lecz bez strat mikroskładników, które są absorbowane z kanalików nerkowych. Natomiast w przypadku wypicia większej ilość wody wysokozmineralizowanej organizm nie magazynuje zawartych w niej składników, lecz wykorzystuje aktualnie potrzebną ilość a pozostałą wydala z moczem.

Problem niekorzystnego wpływu na gospodarkę wodno-elektrolitową organizmu dotyczy spożywania wód o bardzo niskozmineralizowanych, dejonizowanych i destylowanych (tzn. zawierających poniżej 50 mg/l).

Woda źródlana niskozmineralizowana (tzn. o ogólnej mineralizacji od 60-500 mg/l) jest bezpiecznym płynem zapewniającym prawidłowe nawodnienie organizmu oraz równowagę wodno-elektrolitową dla wszystkich grup ludności bez względu na wiek i obciążenia zdrowotne. Wody wysokozmineralizowane nie są odpowiednie do regularnego spożycia przez wszystkich. Warto natomiast po nie sięgnąć w przypadku potwierdzonego występowania niedoborów składników mineralnych, lub podczas przebywania w określonych warunkach (np. podczas intensywnego wysiłku fizycznego lub pracy w wysokich temperaturach).